Matej Bobrik kieruje kamerę na siebie w okresie zmian w swoim życiu, które określają jego relacje z dwiema kobietami: babcią, z którą rozmawia wyłącznie przez telefon od niedawnej śmierci matki, oraz swoją nową japońską żoną, którą poślubił między innymi po to, by pomóc jej uporać się z polskimi władzami. Znaczące jest to, że Bobrik rejestruje jedynie momenty przejściowe, nie pokazując jednak ich przyczyn ani konsekwencji.