Kiedy filmowcy usłyszeli od twórcy filmów dokumentalnych i komediowych Józefa Gębskiego, że „mniej więcej w roku 2000 skończyło się stare kino”, postanowili pójść jego śladem w poszukiwaniu „nowego”. Tak trafili do Paryża, gdzie Gębski spotkał wielkiego Jacques’a Tatiego w 1977 roku. W tym dokumencie Jozef Gębski staje się teoretykiem i historykiem kina. Śledzi jego ewolucję od początków kinematografii i dzieł braci Lumière, przez rewolucję Nowej Fali, aż po „trzecie kino” XXI wieku, w którym każdy może być filmowcem. Film przygląda się też temu, jakie kino „rodzi się na naszych oczach”.