W stosownym hołdzie złożonym dziesiątkom zamordowanych żydowskich artystów i wykonawców twórcy filmu pieczołowicie dopasowali nagrania dźwiękowe z przedwojennych rejestracji do filmów i fotografii wykonanych przez nazistów w Westerbork, Theresienstadt, Dachau i Auschwitz, przywracając — choćby na krótko — życie i sztukę niektórych z najbardziej znanych wykonawców w Europie, w tym Willy Rosen, Max Ehrlich, Kurt Gerron, Die Ghetto-Swingers, Johnny and Jones, Fritz Grünbaum i Lisl Frank. Dance of Death odsłania ukryty patos artystów, którzy żyli po to, by występować (i zawdzięczali występom swoje życie), a jednak byli zmuszeni patrzeć, jak innych prowadzono na śmierć.