W miejscu, w którym dziś znajduje się Bakuriani, niegdyś rósł nieprzebyty las. Nieco dalej leżała wioska Fafa (co znaczy „kasza”). W tej wiosce zamiast śniegu z nieba spadała pyszna, słodka kasza. Zamieszkiwali ją próżniacy i lenie. Nie umieli robić nic poza jedzeniem i spaniem. Jeden z leniuchów bez przerwy marudził i przezywano go Marudą. Inny wciąż narzekał i nazywano go Narzekaczem. Trzeci zwykł płakać i nazwano go Beksa.