Armada (1977), pierwszy film polityczny Julio Neriego, powstał w okresie, gdy w kilku krajach Ameryki Łacińskiej — przede wszystkim w Argentynie i Chile — nastąpił zwrot ku dyktaturom wojskowym. Neri stawia pytania o autorytarne reżimy, opowiadając historię oddanej, lecz kochającej wolność córki, Armady, i jej ojca wojskowego. Sposób argumentacji Armady odbiega od charakterystycznego dla bojowych filmów twórców Nowego Kina Latynoamerykańskiego z lat 60. Zamiast otwarcie przeciwstawiać się brutalnym i represyjnym reżimom (reprezentowanym przez ojca), Armada ukazuje złożoną relację, w której córka jest rozdarta między miłością do ojca a miłością do wolności. Jednak śmierć Armady z rąk brutalnego ojca wyraźnie potępia stosowanie przemocy, stanowiąc tym samym wezwanie do działania przeciwko represyjnym reżimom. Podobnie jak wiele filmów kręconych w latach 70. i 80. na taśmie Super 8, Armada ma zsynchronizowaną ścieżkę dźwiękową, a nie dźwięk diegetyczny.