Kobieta z Chiang Mai mówi po tajsku, mandaryńsku i w dialekcie junnańskim. To właśnie ten głos znam najlepiej — jako pierwszy poczułem i usłyszałem go z wnętrza jej łona. To także mój język ojczysty. Rozmawiam z matką o jej rodzinie, z której się wywodzi, i wspomnieniach z dzieciństwa. Kiedy nie rozmawiamy, krążę po domu, dotykając światła i powietrza. Zapachy i ślady miejsca, w którym przebywa moja matka, a także ulotne obrazy jej obecności składają się na mój intymny obraz jej osoby.