Zasznurować buty, zaopatrzyć się w fasolę i poćwiczyć umiejętność wymierzania policzków: najpopularniejszy duet kina „popcornowego” od lat 70. do początku lat 80. powraca w dokumencie Julien Doubois „Terence Hill, Bud Spencer… and Me”, którego scenariusz napisał Philippe Lombard. Aby opowiedzieć filmową sagę tych dwóch przyjaciół i złożyć im szczery, pełen pasji hołd, Philippe dał z siebie wszystko, ruszając śladami duetu przez Europę, a nawet jedząc fasolę przed kamerą, jednocześnie gromadząc grono kompetentnych i pełnych entuzjazmu rozmówców. Lekceważeni przez krytyków, wyśmiewani przez wszystkowiedzących, nieobecni w antologiach i retrospektywach, a jednak uwielbiani przez szeroką publiczność. Sprytny, przystojny facet i niezdarny osiłek. Kino, którego tempo, gagi, popisy kaskaderskie, pogoda ducha, widownia i humor przywodzą na myśl cyrk.