Dosłownie znaleźliśmy nasz film przy śmietniku. Była to torba zawierająca 36 rolek klisz fotograficznych naświetlonych w latach 60. i 80. XX wieku przez nieznanego fotografa. Nazwaliśmy go Anton, syn ciotki Emmy. Przeglądając nasze stykówki, pełne niedoskonałości — rozmytych krawędzi, przypadkowych elementów w kadrze, zamgleń, pomyłek i podwójnych ekspozycji — próbowaliśmy wyobrazić sobie, jak wyglądałoby nasze życie, gdyby to były nasze zdjęcia.