Zainspirowany filmami pamiętnikarskimi Jonasa Mekasa i domowymi nagraniami swojego ojca, Michal Böhm komponuje szczery autoportret własnego pragnienia ojcostwa z licznych wizualnych fragmentów. Sześć lat życia, dziesiątki gestów, uśmiechów i milczących twarzy uchwyconych czujnym okiem kamery 8 mm. Rozstanie z partnerem, nowy związek, poważna choroba matki, spotkania z przyjaciółmi. Demonstracje, pandemie, wojna i wesela. Rzeczy zarówno ulotne, jak i fundamentalne. Życie jako tkanina ulotnych wrażeń, a kamera jako narzędzie, które je rejestruje, kształtuje i zachowuje dla przyszłych pokoleń. A przede wszystkim refleksje nad przyszłością i dziedzictwem, które po sobie zostawimy, oraz wątpliwości, czy to właściwy świat i właściwy czas, by mieć dziecko.