Xiangnan z Yunnanu pochodzi z ubogiej rodziny i została wydana za mąż w Hongkongu w zamian za hojny posag. Mieszka z dużo starszym mężem w odległej okolicy Lau Fau Shan. Jako przybyszka w obcym kraju Xiangnan czuje się zagubiona zarówno w Hongkongu, jak i w domu rodzinnym, nie mogąc znaleźć miejsca dla siebie. Marzy o ucieczce, a jednak czuje się uwięziona jak mała łódka dryfująca po morzu, miotana przez fale i pozbawiona drogi naprzód lub z powrotem. Bezradna Xiangnan zaczyna rozmawiać z różnymi wersjami samej siebie, szukając miejsca, w którym mogłaby współistnieć z samą sobą. Narodziny i śmierć, jedność i rozłąka, życie i przetrwanie — wszystko rozpływa się w ciszy. Historia rozwija się poprzez rozproszone, fragmentaryczne wspomnienia, w większości ukazujące codzienne życie Xiangnan. Narracja przechodzi między perspektywami jej matki, Xiangnan z dzieciństwa i samej Xiangnan, przemierzając różne przestrzenie Lau Fau Shan — czasem w kontraście, a czasem w harmonii.