Ośmiornica, kilka butelek wina Ribeiro, dźwięki otoczenia i hiperdesign. W niedalekiej przyszłości granice między rzeczywistością a wirtualnością ulegną zatarciu; przejście przez ekran może oznaczać, że padnie się ofiarą potwora. Albo, jak przedstawiano to w 1984 roku: „Dziewczyna, chłopak, odludne przestrzenie, Magritte, King Kong. To może przydarzyć się jutro tobie. W wyglądzie subtelne nowojorskie akcenty. Ta dziewczyna jest… Pure Poison!”. Koszmar o samotności codziennego życia w cyberświecie.