Między podejściem DIY a autoironią Émilie Baillargeon z humorem i szczerością dokumentuje bezczynność towarzyszącą jej nowej tożsamości artystki i matki. Każdy przedmiot codziennego użytku i każdy gest stają się materiałem do zabawy, pobudzając wyobraźnię i pomysłowość w tym filmowym dzienniku i poradniku przetrwania. Na pograniczu performansu i kina reżyserka zaciera granice między dokumentem a fikcją, stawiając samą siebie na scenie, powodowana uporem i podatnością na zranienie. Nakręcony w zamkniętej przestrzeni, ten intymny krótki metraż ukazuje katartyczną i uzdrawiającą moc tworzenia, oferując radosną i poruszającą opowieść o kruchości i odporności ciała oraz umysłu.