Czeski film psychologiczny o szkole życia, jej smutkach i urokach. Główną bohaterką jest młoda początkująca pielęgniarka Marie Sahulová, która po kłopotach w szpitalu — potajemnie przyprowadziła chłopca do internatu — zostaje przeniesiona do wiejskiego ośrodka zdrowia, gdzie wraz ze starym lekarzem i osobliwą pielęgniarką musi odwiedzać około dwudziestu pięciu wsi oraz liczne przysiółki w surowych warunkach zaniedbanych wsi lat 50. Pielęgniarka, mądra i doświadczona kobieta, której nikt nie nazywa inaczej niż „babi”, staje się jej przewodniczką, w charakterystyczny sposób wprowadzając ją w praktykę zawodową i pułapki życia prywatnego. W mozaice codziennych trosk oraz mniej lub bardziej poważnych interwencji medycznych Marie dojrzewa i odnajduje sens swojej pracy i życia.