Dziesięć lat temu młody Syryjczyk Alayham uciekł przed wojną domową i groźbą powołania do wojska do Niemiec. Znalazł się tam wśród pierwszych uchodźców w Eckernförde — jak później wspomina, było ich wówczas sześcioro. Szybko nauczył się niemieckiego, zaangażował się politycznie w projekty dla uchodźców i publicznie opowiadał o swoich doświadczeniach. Potem przeniósł się na studia do Jeny: rozpoczął nowe codzienne życie, z egzaminami, mieszkaniem we wspólnym lokalu i związkiem. Dopiero podczas studiów poczuł, że przestano sprowadzać go do doświadczenia uchodźcy: stał się częścią społeczności. Alayham odnalazł się, na ile to możliwe, w obcym kraju. Kiedy jednak można powiedzieć, że naprawdę się dotarło? Przez dziesięć lat dokumentalista Fredo Wulf towarzyszył Alayhamowi w jego drodze ze Szlezwiku-Holsztynu przez Jenę do Heidelbergu, gdzie mieszka od uzyskania prawa wykonywania zawodu lekarza.