Hołd dla dziadków i mieszkania na najwyższym piętrze bratisławskiego bloku, z widokiem na Dunaj i Austrię, przybiera formę intymnego dialogu. Między pokoleniami, przeszłością i teraźniejszością, Wschodem i Zachodem. W mieszkaniu tym dziadkowie reżysera przeżyli okres rządów totalitarnych i jego przemian aż do niemal współczesnych czasów. W tej przestrzeni, poprzez rodzinne doświadczenia i traumy, kształtowała się również tożsamość autora.