Opowieść o miłości, wojnie, Holokauście, ale także o dziedzictwie — niech nie zostanie zapomniane. Jak mówi Roza: „Mam tylko nadzieję, że pewnego dnia, kiedy ludzie będą przechodzić obok tego domu w Bitoli, w którym poznaliśmy się z Beno i w którym Estreja, Jamila, Adela i my wszyscy snuliśmy plany na przyszłość, dowiedzą się o bardzo odważnych młodych ludziach z Macedonii i o tym, co zrobiliśmy dla naszego miasta i naszego narodu”.