Sunday Without Love czerpie inspirację z pocztówki z połowy XX wieku, która znajduje się na lodówce Kjartanssona i przedstawia scenę, w której w bezimiennym miejscu grupa osób ubranych w identyczne stroje ludowe, a jedna z nich — co zupełnie nie pasuje do reszty — trzyma gitarę jazzową. Kjartansson wraz z dziewięciorgiem innych wykonawców założył stroje naśladujące te z pocztówki i w podobnej idyllicznej, pasterskiej scenerii wielokrotnie wykonywał kruchy chór. Dzięki nawiązaniom zarówno do klasycznego malarstwa pasterskiego, jak i tradycyjnych romantycznych ballad, film przywołuje obraz nieodwzajemnionej miłości, a także buddyjskie poczucie akceptacji. [Opis dzięki uprzejmości Luhring Augustine]