O drugiej w nocy na cichej stacji metra starsza kobieta czeka samotnie po tym, jak spóźniła się na pociąg. Jej samotność przerywa pełen energii chłopiec, który wbiega po schodach i dostrzega dziewczynkę na peronie po przeciwnej stronie. Nie mówiąc ani słowa, zaczynają wesołą grę w papier, kamień, nożyce, a ich śmiech rozbrzmiewa na pustej stacji. Gdy jednak nadjeżdża pociąg dziewczynki, ich spotkanie dobiega końca. Dziewczynka macha mu przez okno, a on uśmiecha się i macha w odpowiedzi. Starsza kobieta, obserwująca ich z oddali, przypomina sobie, że nawet najkrótsze spotkania mogą pozostawić trwałe wspomnienia radości i poczucia wspólnoty.