Dzieło powstało podczas pobytu dwojga twórców filmowych w Senegalu, po przełożeniu Dak’Art Biennial w 2024 roku. Czerpiąc inspirację ze słynnego poematu „Spirits” autorstwa Birago Diopa, w którym pada stwierdzenie, że „umarli nie są naprawdę martwi”, ukazuje sceny z codziennego życia senegalskiej stolicy i zachęca, by „częściej słuchać rzeczy niż istot”. W ten sposób rozwija pytanie postawione w poemacie: w którym momencie historii i pod wpływem jakiego oddziaływania politycznego, artystycznego lub duchowego przodek wymyka się swoim potomkom, by stać się przodkiem wszystkich? Whispers skłania do refleksji nad więzami, które wykraczają poza jedno życie i sięgają odległej przyszłości.