Zbudowany w całości z niepokojących skrawków nocnych reklam telewizyjnych, ten utwór łączy fragmenty z całego tygodnia telezakupów w desperacki wideomontaż. „Głowy i ciała szarpią się w przód i w tył pod wpływem przewijania obrazu, zamieniając typowe rekomendacje produktów w spazmatyczne, robocie układy. Naciągacze poprawiają fryzury, efekty z video toastera wirują, kostki z próbkami „przed i po” kręcą się w szale. Odmienne fragmenty zostają połączone w coś na kształt telezakupów ostatecznych — rytmiczną, porywającą naprzód i hipnotyczną reklamę, która sprzedaje olśniewający produkt będący kompletną bzdurą”.