Reżyser na nowo opracowuje La Passion de Jeanne d’Arc Dreyera, wyodrębniając fragmenty, w których pojawia się Artaud, i dodając plansze tekstowe odtwarzające przebieg debat zgromadzenia surrealistów z 23 listopada 1926 roku — spotkania, podczas którego został wydalony z grupy. Artaud jawi się jako męczennik, a André Breton i jego krąg stają się jego „fundamentalistycznymi egzekutorami” (Javier H. Estrada).