Dirceu, 30-letni mężczyzna, wywodzi się z arystokracji brazylijskiego interioru północno-wschodniego. Pogrążony w swoistym stanie subiektywnej amnezji Dirceu próbuje pogrzebać przeszłość swojej rodziny. Pracuje przy rozbiórkach w Recife, miejskim krajobrazie przechodzącym niekontrolowany proces przemian. Maria ma te same wiejskie korzenie, ale wykorzystuje miasto w innym celu. Jest beztroską i radosną studentką muzyki. O ile Dirceu aspiruje do świata stabilnego i teraźniejszego, Maria żyje w niezgodzie z teraźniejszością. Jej zdaniem nic nie jest takie, jakie powinno być. Pojawienie się Marii wyzwala w Dirceu pragnienie bycia kimś innym. Na drodze ucieczki przez pustynię interioru ma dojść do wyjątkowego spotkania. Boa sorte, meu amor (Powodzenia, kochanie) to antyromans o zderzeniu muzyki i ciszy.