Film splata wydarzenia historyczne z intymnymi wspomnieniami. Obserwuję, jak architektura odzwierciedla przemiany społeczeństwa i tych, którzy nadają jej formę. Śledzimy losy Munia, mojego ojca, urodzonego w 1909 roku na Śląsku, w Polsce, syna dzierżawcy ziemi u pruskiego junkra. W wieku 18 lat Munio jedzie do Berlina i Dessau, by spotkać się w Bauhausie z Walterem Gropiusem, Kandinskym i Paulem Klee. W 1933 roku Bauhaus zostaje zamknięty przez nazistów, którzy oskarżają Munia o zdradę narodu niemieckiego. Munio trafia do więzienia, a następnie zostaje deportowany do Bazylei. Wyjeżdża do Palestyny. Po przybyciu do Hajfy rozpoczyna karierę architekta i dostosowuje europejskie zasady modernizmu do warunków Bliskiego Wschodu.