Gdy rozpoczyna się film, mężczyzna właśnie powraca do świata po załamaniu nerwowym wywołanym traumatyczną utratą żony, która zmarła, gdy ich syn był niemowlęciem. Mija 7 lat, a mężczyzna wyparł z pamięci śmierć żony; spędza czas, wykonując podrzędną pracę i zostawiając drobne upominki na ganku domu, w którym wychowuje się teraz jego syn. W końcu mężczyzna i chłopiec stają twarzą w twarz, a gdy zaczynają nawiązywać więź, mężczyzna przypomina sobie fragmenty wypartej traumy. Choć to doświadczenie nieuchronnie prowadzi go z powrotem ku psychicznemu cierpieniu, stara się za wszelką cenę nawiązać z synem ważną więź.