Od obrony praw nieletnich przed sądem dla nieletnich, młodych przestępców z dzielnic wschodniego Paryża czy dzieci algierskiego pochodzenia z nędznych osiedli Nanterre, po obronę skolonizowanych Kanaków i Polinezyjczyków; od walki o status odmawiającego służby wojskowej ze względu na przekonania po potępianie tortur i kary śmierci — adwokat Jean-Jacques de Félice angażował się w każdą walkę. Jego pacyfizm nie zna granic: współpracując z organizacjami takimi jak Cimade, LDH i Komitet Louis-Lecoin, pomaga dezerterom w wielu krajach. Należą do nich portugalscy odmawiający służby wojskowej ze względu na przekonania, którzy nie chcieli walczyć w wojnach w Angoli i Mozambiku, amerykańscy dezerterzy sprzeciwiający się wojnie w Wietnamie oraz izraelscy odmawiający służby, którzy nie chcieli służyć na terytoriach okupowanych. Nic dziwnego, że już w 1971 roku był jednym z pierwszych adwokatów reprezentujących rolników z płaskowyżu Larzac.