„Cóż, wierzę w anarchię! I wierzę, że pewnego dnia stanie się rzeczywistością”. Tak mówi w wieku 85 lat „May the Rebel”, działaczka związkowa, antymilitarystka i anarchistka, zawsze gotowa potępiać ucisk i stawać w obronie pokrzywdzonych. Urodziła się w Bretanii, a na życie zarabiała, rozwożąc masło już w wieku 10 lat. W wieku 20 lat zaangażowała się w Paryżu w działalność Anarchistycznego Związku. Jej mentorem został Sébastien Faure. Użyła granatu, by zapoczątkować aferę Sacco-Vanzettiego. Jako delegatka związkowa w Moskwie w 1922 roku zaśpiewała przed Trockim „Hymn to Anarchy”. Dzieci podczas hiszpańskiej wojny domowej, Żydzi podczas II wojny światowej, osoby odmawiające służby wojskowej ze względu na przekonania, które wspierała u boku Louisa Lecoina podczas wojny algierskiej, a później protesty w Larzac, Plogoff i Creys-Malville, relacjonowane na łamach jej gazety Le Réfractaire — wszystkie te sprawy były polami walki May Picqueray. Do samego końca pozostała wierna zaangażowaniu w obronę pokoju i wolności jednostki.