Odkąd sięga pamięcią, Francisca odczuwa niewytłumaczalną i niepohamowaną niechęć do pępków. Nic nie napawa jej większym lękiem niż ta niepozorna część ciała i kształty na świecie, które ją przypominają. Gdy terapia nie wystarcza, by uporać się z jej pielęgnowaną fobią, Francisca sięga po inne metody — pozbawione naukowych podstaw i niewskazane dla osób cierpiących na tę samą przypadłość.