And On That Day, film krótkometrażowy napisany i wyreżyserowany przez Johna Henry’ego Soto, to subtelnie poruszająca opowieść o tym, co się dzieje, gdy milczenie trwające całe życie dochodzi do granic wytrzymałości. Robert przez trzydzieści lat robił to, czego od niego oczekiwano — stawiał się w pracy, zachowywał myśli dla siebie i żył w ryzach. W ostatnim dniu przed emeryturą zwykłe przemówienie pożegnalne przeradza się w coś znacznie bardziej osobistego, niosąc ciężar dziesięcioleci niewypowiedzianej prawdy. Soto stawia na subtelność, nie na widowiskowość. Drobne gesty, pauzy i spojrzenia budują napięcie, pozwalając widzom odczuć, jak czas nieubłaganie zbliża się do jednej chwili. Wiarygodna i ludzka kreacja sprawia, że Robert jest postacią, z którą można się utożsamić, a nie kimś dramatycznym czy wyidealizowanym. Czyste kadry i miarowe tempo odzwierciedlają wewnętrzny stan Roberta, dzięki czemu ostatnie sceny filmu wybrzmiewają w naturalny sposób. W istocie And On That Day stawia ponadczasowe pytanie: co tracimy — lub zyskujemy — milcząc tak długo?