Neil (Barry Spinello) zwraca się do kamery i mówi: „Filmujcie wszystko przez najbliższe 24 godziny, bo podjąłem stanowczą, pozytywną decyzję — mianowicie, że popełnię samobójstwo”. Następnie oglądamy ostatnie 24 godziny życia Neila: jego matkę, która przyjechała w pośpiechu z NY; byłą dziewczynę; obecną dziewczynę; byłego profesora filmu. Widzimy, jak Neil reżyseruje film, będąc jego częścią, a dopiero gdy pojawiają się napisy końcowe, dowiadujemy się, że to czysta fikcja. „Pomimo wszystkich swoich ekscesów… film działa. Nie tylko trzyma w napięciu przez godzinę, ale też całkowicie angażuje. Zszokowany, przestraszony, zasmucony, przerażony widz nie może oprzeć się chęci, by zareagować, wnieść do tego procesu własną wrażliwość i człowieczeństwo oraz poprowadzić go ku innemu finałowi. RUSHES to znakomity film na początek dyskusji o samobójstwie”. — Ruth Backes, „The Filmshelf”, New England Journal of Human Services