Na przedmieściach Buenos Aires trzydziestu bezrobotnych pracowników zakładu ceramicznego wchodzi do nieczynnej fabryki, rozkłada maty do spania i odmawia opuszczenia jej. Chcą tylko ponownie uruchomić milczące maszyny. Ale ten prosty akt — przejęcie zakładu — może wywrócić debatę o globalizacji do góry nogami. Uzbrojeni jedynie w proce i niezachwianą wiarę w demokrację na hali produkcyjnej, pracownicy stają naprzeciw szefów, bankierów i całego systemu, który postrzega ich ukochane fabryki wyłącznie jako złom na sprzedaż.