Dar-Badar to ludzka opowieść o wygnaniu, schronieniu, marzeniach, rzeczywistości, sukcesach, porażkach, odporności, wyzwaniach, zbiegach okoliczności i doświadczeniach, które zmieniają życie. Dar-Badar to słowo pochodzące z farsi i urdu, używane także w hindi. Dosłownie oznacza „od drzwi do drzwi” i określa kogoś, kto nie ma domu, tuła się z miejsca na miejsce w nadziei na schronienie. Mówiąc prościej — bezdomnego lub przesiedleńca. To historia dwojga nieznajomych, których zmuszono do opuszczenia domów i którzy spotykają się w obcym mieście, niebędącym niczyim domem. Opowieść oglądana oczami afgańskiego kierowcy, wygnanego z ojczyzny, i indyjskiego aktora poszukującego własnej tożsamości. Historia, sztuka i kino łączą ich, wywierając na oboje trwały wpływ, zanim się pożegnają.