„Just One: The True Story of Patient Zero” opowiada historię osoby powszechnie określanej jako „pacjent zero” — pierwszego obywatela ZSRR, u którego zdiagnozowano HIV. Oficjalna historia epidemii w ZSRR zaczyna się od tego przypadku z 1987 roku — kryzysu, który od tamtej pory dotknął miliony ludzi w Rosji: zarówno tych żyjących z wirusem, jak i tych, którzy zmarli na AIDS. O tej osobie wiadomo jednak niemal nic. Nieliczne zachowane fakty dawno rozpłynęły się wśród mitów, propagandy i dezinformacji. Żadnych zdjęć, żadnych nagrań — nic. Biografię „pacjenta zero” trzeba było odtworzyć od podstaw, zmieniając film w historyczne śledztwo.