Obraz kondycji duńskiego społeczeństwa: w jednej z historii kobieta bierze udział w zawodach polegających na jak najdłuższym siedzeniu na palu, desperacko próbując wymyślić siebie na nowo. Inna opowiada o Eriku, którego żona od dawna namawia czasopismo w stylu Better Homes and Gardens, by opublikowało materiał o ich idealnym domu. Kiedy redaktorzy w końcu ustępują, każe Erikowi pić czerwone wino w pralni, żeby nie poplamił kremowych kanap. Svend, ostatni pozostały w Kopenhadze marksista, z pasją organizuje masowe zebranie polityczne, na które nikt nie przychodzi. Wreszcie Jens, znawca pizzy i pornografii, podstępem zdobywa seks, przekonując modelkę Gry, że mieszka ze swoim niepełnosprawnym intelektualnie bratem. W ciągu tygodnia ich drogi się krzyżują, a potem nic i nikt nie jest już całkiem taki sam.