Film dokumentalny pokazuje, jak dawny szpital psychiatryczny, który popadł w ruinę, przekształca się wraz z przybyciem nowych najemców w tętniące życiem centrum sztuki, kultury i dobrostanu psychicznego. Dysponując ograniczonymi środkami, aktywiści w Lapinlahti postanawiają kontynuować działalność na rzecz zdrowia psychicznego w okolicy, opierając ją na zaangażowaniu mieszkańców i dając szansę zaistnieć osobom znajdującym się w trudnej sytuacji. Miejsce zapełnia się przedsiębiorcami, terapeutami, artystami i stowarzyszeniami, a park w centrum miasta, niedostępny dla mieszkańców Helsinki przez 170 lat, ożywa dzięki kawiarniom, saunom, muzeom i piekarniom. Droga nie jest łatwa. Władze miasta zdają się nie dostrzegać wartości tego przedsięwzięcia, a społeczność Lapinlahti musi nieustannie walczyć o jego przetrwanie. W centrum filmu znajduje się groźba sprzedaży tego terenu dużemu inwestorowi z branży nieruchomości, który planuje wybudować w parku ogromny hotel.