Zdjęcia do filmu pewnego filmowca zostają odwołane, a on wyrusza z innym aktorem na poszukiwanie tego, co z nich pozostało, gdzie indziej. To, czego wspólnie szukają, nie jest już tylko filmem, lecz także refleksją nad historiami, których opowiadania się zakazuje, i tymi, które odzyskują swój głos. W ich rozmowach zaciera się granica między kinem a życiem, a film staje się przestrzenią intymnego oporu, w której myślenie, pragnienie i mówienie są jednym i tym samym.