Druga praca zrealizowana przy użyciu tej samej ścieżki dźwiękowej i tego samego recytowanego tekstu co „Salome’s Daughter: Another Side (First Fruits)”. Tym razem środek ciężkości przesunięto na narrację, a relacje między matką, córką i nieobecnym ojcem zostają poddane analizie. Czym jednak są „matka”, „córka” i „ojciec”? Te określenia tożsamości nieustannie chwieją się w przestrzeniach między polifonicznymi monologami oraz wieloma warstwami obrazu i dźwięku. Utrata rodziny ukazana zostaje w sylwetce. Taniec z wykorzystaniem wyposażenia scenicznego jest wyświetlany na tiulu. Obrazy przedstawione w ciszy w poprzedniej pracy zostają uzupełnione zsynchronizowanym dźwiękiem, a tajemnicza grupa Wangel występuje teraz w filmie dźwiękowym. Być może to sen, który widziały osierocone dzieci, gdy tańczyły.