Salman Luban, młody Białorusin, został wysłany przez Czerwony Krzyż do doliny Calanca w 1917 roku. W tym odległym zakątku Gryzonii, gdzie mówi się po włosku, odnalazł swoje powołanie – i aż do śmierci w 1954 roku nigdy więcej nie zobaczył ojczyzny. Wnuk Salmana Lubana wyrusza na poszukiwanie dziadka i niemal zapomnianej formy medycyny, która – jak wynika z jego genealogii – postrzegała człowieka jako całość.