O północy dwie asystentki laboratoryjne badają nieznaną substancję za pomocą maszyn i procedur, które pozostają dla nas niejasne. Poszukują wiedzy poprzez rygorystyczną logikę laboratorium. Gdy narasta zmęczenie, jedna z asystentek parzy dla drugiej turecką kawę, a noc zmienia swój bieg. Proces staje się wróżeniem, a naukowe spojrzenie ustępuje intuicji. Przechodząc od analizy do przewidywania, obie kobiety wyobrażają sobie inną metodę poznania — przestrzeń, w której racjonalne dociekanie i intuicyjne postrzeganie współistnieją.