W Nowym Jorku przygnębiona kobieta siedzi w wynajmowanym pokoju na bujanym fotelu. Na zewnątrz ludzie robią zakupy i prowadzą interesy, mężczyźni zapalają fajki, dłonie stukają na maszynach do pisania. Matka i niemowlę bawią się w a kuku: wielu wiedzie się dobrze. Kobieta wciąż się buja. Aresztują pijanego; gra orkiestra Armii Zbawienia, dzieci biegają. Pojawiają się protestujący bezrobotni. Twarz bujającej się kobiety staje się coraz bardziej zniekształcona. Maszerują oficerowie wojskowi. Mężczyzna przeszukuje porzucone ubrania, włóczędzy siedzą apatycznie. Ci mężczyźni są weteranami Wielkiej Wojny, teraz zapomnianymi, wielu z nich jest alkoholikami. Przechodnie ignorują mężczyzn leżących nieprzytomnie na chodnikach. Kobieta przestaje się bujać i podejmuje działanie.