Wyrafinowany esej wizualny, który zagłębia się w „niejednoznacznie fascynujący świat zabawek”. Czerpiąc bezpośrednią inspirację z teorii semiotycznych Rolanda Barthes’a, film przedstawia przedmioty z dzieciństwa nie tylko jako zabawki, lecz także jako gęsty mikrokosmos znaczeń kulturowych i konstruktów społecznych. Film został pierwotnie zaprezentowany w sekcji „Woman’s Gaze” pokazu Kinomata. Obiektyw Faloji staje się narzędziem analizy, odsłaniając kolejne warstwy codziennych symboli i ukryte w życiu domowym ideologie. To intelektualna i filmowa refleksja nad językiem, edukacją oraz subtelnymi sposobami, na jakie otaczający nas świat materialny kształtuje ludzkie zachowanie.