Prowadziliśmy sekretne życie, ukryte przed twoim mężem — romans pełen ukradkowych spotkań i przyszłości bez końca odkładanej na później. Ukradliśmy tydzień, by być razem we Francji; wciąż nie mogłem filmować nas wprost, ale w fakturach i detalach miasta uchwyciłem tragiczne braki w naszym romansie, nieskończonym w cieniu, niemożliwym na jawie. Po latach znalazłem te stare, ziarniste kasety wideo — wyblakłe jak wspomnienia, z uczuciami wciąż surowymi, lecz odmienionymi — i napisałem list miłosny do tego, kim kiedyś byliśmy, i do tego, kim mogliśmy się stać.