Złożony z obrazów i muzyki stworzonych przy użyciu sztucznej inteligencji film The Dream of Abel Gance zgłębia poetycką wyobraźnię filmowca Abela Gance’a poprzez jego „kryształowy dom” — hybrydową przestrzeń pełniącą funkcję laboratorium, studia filmowego i sfery neuronalnej. Zainspirowany jego pismami o kinie, film splata wirtualną czasowość, która pozwala nam wyobrazić sobie zapomniane utopie i marzenia filmowca. Archiwum nabrało spekulatywnego charakteru, tchnąc nowe życie w od dawna składane obietnice Siódmej Sztuki.