Ten esej filmowy inspirowany jest autobiograficznym tekstem Leonida Trauberga o tym samym tytule. Rzuca również światło na jego publiczne potępienie w 1949 roku jako przywódcy „kosmopolitów”, oskarżanego o to, że „przynosi jedynie szkodę kinu radzieckiemu”, a także na jego entuzjazm dla niemych komedii slapstickowych, powieści P.G. Wodehouse’a i G.K. Chestertona oraz fascynację zaginionym filmem FEKS Przygody Oktobriny.