„Freud wykazał, że żarty są pod względem struktury podobne do snów ze względu na zastosowanie kondensacji, przemieszczenia, przedstawienia przez przeciwieństwa, gry słów i „nonsensu”. Wszystkie te strategie są wyraźnie obecne w cudownie dwuznacznym ON THE MARRIAGE BROKER JOKE (Landa)… [...] to tak bystry i oryginalny filmowiec, że na jego tle większość pozostałych — nie wspominając o krytykach — wypada nieporadnie. ON THE MARRIAGE BROKER JOKE przywodzi na myśl wczesne dzieła Bunuel. Nie tylko ma strukturę snu i jest pełen erotycznych obrazów, lecz podobnie jak Un Chien Andalou sprawia wrażenie żartu wtajemniczonych, którego ofiarą pada awangarda. Bunuel wykorzystał wnioski płynące z psychoanalizy, by satyrycznie przedstawić chrześcijaństwo, natomiast Land — z niemal równą przewrotnością — odwraca ten proces i wykorzystuje chrześcijaństwo, by wykpić Freuda”. — J. Hoberman, American Film