Harris czerpie bezpośrednio ze swoich doświadczeń z okresu niemowlęctwa oraz z czasu spędzonego w rodzinie zastępczej. Łącząc zdjęcia, nagrania i inne materiały z osobistych archiwów z nakręconymi niedawno w Senegalu ujęciami na taśmie 16 mm, Harris umieszcza „więzienny charakter państwowego systemu opieki społecznej i służb zajmujących się dziećmi w odniesieniu do czarnoskórego dzieciństwa w USA w szerszym kontekście transatlantyckiego handlu niewolnikami oraz kolonizacji Afryki Zachodniej i obu Ameryk przez francuski Kościół katolicki”.