Turecki robotnik-imigrant zmarł w 1965 roku. Przygotowania do pochówku zestawiono z listem napisanym przez jego żonę w Turcji, opisującym sytuację rodziny w ojczyźnie i jej oczekiwania. Całość nabiera atmosfery przypowieści o rozstaniu robotnika-imigranta z ojczyzną, które równie dobrze mogłoby być jego powrotem do domu, tyle że jako zwłok. Opowieść koncentruje się na ambiwalencji rozstania oraz rozbieżności między rzeczywistym biegiem życia a oczekiwaniami i nadziejami, jakie się z nim wiąże. Ukazuje to zestawienie niepodważalnego faktu śmierci imigranta z pełnymi nadziei oczekiwaniami jego żony, która liczy na jego szczęśliwy powrót.