Film skupia się na tym, jak uczymy się poruszać ciałem i jak wpływa to na rytm i poezję. Łączy znalezione fragmenty przedstawiające Namba-walking (tradycyjny japoński styl chodzenia), wyścig, samouczki treningu głosu dla osób transpłciowych oraz symbole kultury klubowej. Rozważa związek między stylami chodzenia i tańca, rytmem poezji haiku oraz muzyką klubową. Film powstał z użyciem datamoshingu — metody służącej do niszczenia kryteriów rozpoznawania poszczególnych klipów wideo. Po tym niekontrolowanym procesie odtworzenie filmu jest możliwe wyłącznie przy użyciu detekcji ruchu.