Uznawana za jedną z pierwszych oper w historii L’Orfeo (1607) Monteverdiego opowiada na nowo tragiczną grecką legendę o Orfeuszu i Eurydice. Próbując przywrócić do życia swoją zmarłą ukochaną, Euridice, Orfeusz schodzi do podziemi. Nie spełnia jednak jednego kluczowego warunku: nie wolno mu oglądać się na Euridice, gdy ta podąża za nim z powrotem do świata żywych. Nie potrafi powstrzymać się od odwrócenia, więc jego ukochana musi wrócić do świata umarłych. Orfeusz pogrąża się w rozpaczy, cierpi, ale też dojrzewa, aż w końcu zaczyna lepiej i głębiej rozumieć samego siebie. Nazywane przez Monteverdiego „baśnią w muzyce” L’Orfeo było jedną z najczęściej wystawianych oper swojej epoki i stanowi magiczne wprowadzenie do wnikliwych badań ludzkiej natury, charakteru i pragnień, prowadzonych przez Monteverdiego za pomocą muzyki.