Dziewiętnaście lat po wojnie Goge, uchodźca z Bośni i Hercegowiny, mieszka w ośrodku UNHCR mieszczącym się w budynku dawnej szkoły. Jelena, Serbka, która wróciła do rodzinnych stron, jest sama pośród ruin wioski, na której terenie do dziś znajdują się miny. Branko, weteran chorwackich oddziałów paramilitarnych, jest bezrobotny i wynajmuje pokój w domu należącym do Serba. W dysfunkcyjnym społeczeństwie nieskończone czekanie jest dla nich jedyną pozostałą opcją.