Najnowszy film Wyborny’ego koncentruje się na fabrykach, industrialnych nieużytkach, drogach wodnych, pejzażach miejskich i przestrzeniach pomiędzy nimi, wywołując osobliwy emocjonalny rezonans. Jest „spokojny, na sposób mrówek” — by zacytować tytuł drugiej części — ale zarazem elegijny i melancholijny. Podobnie jak dwaj inni starzy zrzędy (Godard i Straub), reżyser pozostaje wierny ideom kompozycji filmowej, które dojrzewały przez wiele lat, i tym samym daje wgląd w utopijne kino.